ตอนที่ 2 โลกบำเพ็ญเซียน สมคำร่ำลือจริง ๆ

ตอนที่ 2 โลกบำเพ็ญเซียน สมคำร่ำลือจริง ๆ

คลังสมบัติสำนักสร้างอยู่บนเขาด้านหลังของสำนักเสินเหยี่ยน และลงผนึกอาคมไว้แน่นหนาหลายชั้น

พอลู่หย่วนซานมาถึง ก็มีพวกผู้อาวุโสกับลูกศิษย์ที่ได้ยินข่าวมายืนมุงหน้าประตูกันเพียบแล้ว

ประตูใหญ่ของคลังเปิดอ้าอยู่ ภายในห้องโถงกว้างใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยชั้นหยกละลานตา ตอนนี้กลับโล่งไปกว่าครึ่ง

โดยเฉพาะตรงส่วนที่เก็บพวกโอสถปราณชั้นสูง พืชปราณหายาก และสมบัติวิเศษชั้นยอด ถูกกวาดไปเกลี้ยงไม่เหลือเลยสักชิ้น

พอลู่หย่วนซานเห็นชั้นหยกที่ว่างเปล่าเหล่านั้น ก็โมโหจนตัวสั่นพั่บ ๆ

“เกินไปแล้ว! ชักจะเกินไปกันใหญ่แล้ว!!”

ผู้อาวุโสผมเผ้าหนวดเคราขาวโพลนคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาทุบอกชกตัวอย่างแค้นเคือง

“เจ้าสำนัก ของที่สำนักเราสะสมมาหลายปี โดนนางกวาดไปเกือบเจ็ดส่วนแล้วขอรับ!”