เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จินอิ๋นผูถีมองกระบี่ปฐมหงเหมิงในมือลู่ยา ดวงดาลเปี่ยมไปด้วยความตกตะลึง "จุ่นถีน้องชายร่วมเต๋าของข้านับเป็นบรรพชนแห่งแดนไร้ยางอาย หนใดจึงไปเจอลู่ยา? หนใดจึงถูกเขาแย่งสมบัติวิเศษไปได้เสีย?"
จินอิ๋นผูถีเริ่มค้นหาเงาราวของจุ่นถีน้องชายร่วมเต๋าท่ามกลางหมู่ผู้บำเพ็ญนับร้อยล้าน... แต่สุดท้ายก็ไม่พบ
"พวกข้าควรเก็บตัวต่ำกว่าเดิมหน่อยเถอะ!" จินอิ๋นผูถีสบตากัน กล่าวเสียงเบา เพื่อเลี่ยงมิให้ประสบชะตากรรมเดียวกับจุ่นถี
ส่วนเรื่องออกหน้าแทนจุ่นถีนั้น ช่างมันเถอะ... หาเรื่องเขาไม่ได้!
เหนือเวทีประลอง
เงากระบี่หวงเฉวียนระยิบระยับ ปราณหมอกยามสนธยาหวงเฉวียนหนึ่งสาย แปรสภาพเป็นเงากระบี่เต็มฟ้า พุ่งเข้าโจมตีลู่ยา!
ลู่ยาถือกระบี่ปฐมหงเหมิงด้วยมือซ้าย ลำกระบี่ผลึกใสระยับประกาย ปราณกระบี่ผลึกใสเต็มฟ้า
ทั้งสองฝ่ายต่างผลุดจิตกระบี่คมกริบขึ้น ปราณกระบี่สยายกวาดไกลล้านลี้!
ตูม! วือ วือ!