เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความรักระหว่างหลู่อวี่กับถานอี้อี้อุ่นร้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว...
กระทั่งถึงวันหนึ่ง
รถเก๋งสีดำที่แผ่นป้ายเป็นเลข 8888 ทั้งหมดคันหนึ่งจอดลงตรงหน้าหลู่อวี่
จากในรถเดินลงมาชายหนุ่มหยิ่งผยองคนหนึ่ง ท่าทางและสีหน้าคล้ายถานอี้อี้อยู่บ้าง
“เจ้าก็คือหลู่อวี่หรือ?”
ลู่ยาสีหน้าเรียบเฉย นิ่งสงบไม่หวั่นไหวไม่ว่าจะได้หรือเสีย ค่อยๆ พยักหน้า “ข้าคือหลู่อวี่”
“ตามข้าไปพบสักครั้งเถอะ บิดาของข้าประสงค์จะพบเจ้า”
“ได้ รบกวนด้วย”
หลู่อวี่ขึ้นนั่งในรถเก๋งสีดำ จึงพบว่าข้างในกลับมีชายร่างกำยำนั่งกันอยู่หมู่หนึ่ง ต่างเบิกตาโพลงจ้องมองตนอย่างเปี่ยมพิโรธ
ในใจลู่ยาอดยิ้มออกมาไม่ได้ “โอ้โห ละครเก่าซ้ำซาก รู้อยู่ว่าครอบครัวของอี้อี้มีเบื้องหลังลึกล้ำ แต่ไม่คิดว่าจะลึกล้ำถึงเพียงนี้ ก็ท่าไม้ตายเดิมๆ นั่นแหละ”