เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายขอบเขตโบราณหงเหมิง เหล่าเซียนศักดิ์สิทธิ์อย่างเสวียนเย่ ลิ่วเอ่อร์และพรรคพวกมิได้เข้าไปในแดนกลาง ขณะนี้ต่างรอคอยอาจารย์ลู่ยาอยู่ ณ ที่แห่งนี้แล้ว
ลำแสงเคลื่อนหลายสายพุ่งออกมาจากเขตโบราณหงเหมิง หาใครไม่ นั่นย่อมคือลู่ยา ผานกู่ และเหล่าเซียนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย
“อาจารย์” เสวียนเย่และลิ่วเอ่อร์เห็นอาจารย์พุ่งออกมา รีบก้าวเข้าไปข้างหน้า ถวายความเคารพอย่างสำรวม
“อือ จุดสูงสุดเซียนทองหุนหยวนไร้ขอบเขต ใกล้เคียงขอบเขตกึ่งมหามรรคาอย่างไร้ขีดจำกัด ดูทีทางการเดินทางสู่เขตโบราณครั้งนี้ พวกเจ้าได้รับผลดีมากมายนัก” ลู่ยากล่าวพลางยิ้มเบา ๆ
“ฮี่ ๆ เขตโบราณหงเหมิงแห่งนี้ช่างเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ของชาวเซียนโดยแท้ ปราณหมอกยามสนธยาโอบล้อม วาสนาเกลื่อนกลาดทั่วทุกแห่ง ตราบใดที่มิได้บุกประมาทเข้าไปในซากค่ายกลโบราณ ก็หามีภัยร้ายใหญ่หลวงไม่”