เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ยาร้องเบา ๆ คราหนึ่ง ก่อนชี้มือข้างเดียวไปยังท้องพระโรงวังปฐมกำเนิด
หึ่ง!
พลังธรรมแห่งขอบเขตมหามรรคาพลันพวยพุ่งขึ้น จังหวะแห่งพลังธรรมขอบเขตมหามรรคาอันสูงสุดสายหนึ่งทะลักออกมาจากภายในร่างของลู่ยา
ม่านพลังธรรมสีทองสายหนึ่งตั้งขวางอยู่ในท้องพระโรงวังปฐมกำเนิดหงเหมิง ผนึกทั้งห้วงมิติและกาลเวลาเอาไว้!
เส้นทางหลบหนีของบรรพชนเผ่าพันธุ์ต่างแดนทั้งเทียนตี้และเสวียนหวงถูกปิดผนึกและผนึกตรึงไว้อย่างสมบูรณ์!
ปัง!
ได้ยินเพียงเสียงทึบหนักดังขึ้น บรรพชนฟ้าดินและบรรพชนเสวียนหวงพุ่งชนเข้ากับม่านพลังธรรมสีทอง ก่อนกระเด็นถอยไปนับหมื่นลี้และกระแทกลงบนแผ่นศิลาที่ใสแวววาวอย่างรุนแรง
ลู่ยาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำทอง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มบาง ๆ “ตอนนี้คิดจะหนี ดูเหมือนว่าจะสายไปสักหน่อยแล้วกระมัง!”
ลู่ยาถือกระบี่ปฐมหงเหมิงอันใสแวววาว ค่อย ๆ เหาะขึ้นไปยืนเหนือศีรษะของบรรพชนเผ่าพันธุ์ต่างแดนทั้งเทียนตี้และเสวียนหวง