เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อพูดถึงลู่ยา ดวงตาของเหล่าเซียนอริยะบรรพกาลทั้งปวงล้วนวับวาวด้วยลำแสงเคลื่อน เปี่ยมด้วยสีหน้าแห่งความหวัง
“ใช่แล้ว! ลู่ยา!”
“ข้าทั้งหลายต่างก็เข้ามายังวังปฐมกำเนิดหงเหมิงแห่งนี้ได้สำเร็จแล้ว ลู่ยาจะเข้ามาไม่ได้อย่างไรกัน?” เหล่าเซียนอริยะบรรพกาลต่างพากันเอ่ยปาก
ฝ่ายผานกู่นั้นดวงตาจับจ้องมิวางตาอยู่เบื้องล่างขั้นแท่นมหามรรคแห่งวังปฐมกำเนิดตลอดมา ในใจเฝ้าคอยหวัง ปากพึมพำว่า “เจ้าก็ควรจะมาถึงแล้วสินะ...”
ท้องพระโรงหลักวังปฐมกำเนิด เหนือขั้นแท่นมหามรรคอันทอดยาวนับล้านล้านลี้ ณ ที่ประตูด้านข้าง
จวบเข้า ก็มีแสงรุ้งสีทองหนึ่งสายพุ่งออกมา
ลูกไฟมหึมาอันหาที่เปรียบมิได้ รายล้อมด้วยอัคคีเพลิงสีทอง รัศมีดวงตะวันเจิดจ้าขจัดม่านหมอกยามสนธยาอันหนาแน่นภายในวังปฐมกำเนิดให้กระจ่าง