กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในเขตโบราณหงเหมิง ท่ามกลางกองศิลารูปร่างพิสดารบนทะเลทรายอันกว้างใหญ่ไพศาล
อาภรณ์มรรคาทั่วร่างของผู้สูงสุดเทียนเฉิงและผู้สูงสุดเสวียนเทียนขาดวิ่นยับเยิน หลังรับการโจมตีของลู่ยาตรง ๆ หนึ่งครั้ง แม้แต่พลังธรรมก็ยังปั่นป่วนไปบ้าง
เทียนเฉิงและเสวียนเทียนค่อย ๆ เหินขึ้นกลางอากาศ สีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความหวาดระแวง เอ่ยเสียงเย็นว่า “ลู่ยา...”
แม้จะอยู่ในขอบเขตกึ่งมหามรรคาเช่นเดียวกัน แต่เห็นได้ชัดว่าอานุภาพขอบเขตกึ่งมหามรรคาของลู่ยานั้นเหนือกว่าเทียนเฉิงและเสวียนเทียนสองผู้ต่างเผ่าอย่างลิบลับ
ลู่ยาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำทอง ยืนสงบนิ่งอยู่เหนือห้วงอากาศ สีหน้าเรียบเฉย “พวกเจ้ามีความสามารถเพียงเท่านี้หรือ?”
“ผู้บำเพ็ญแห่งบรรพกาลเป็นดั่งเศษหญ้า?”