กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ยายืนนิ่งอยู่บนเวทีประลองที่ปูด้วยแผ่นศิลาคราม กระบี่เทียนเวิ่นชี้ตรงไปยังวังจวีเชวี่ย
“เมื่อห้าล้านปีก่อน ข้าถือกระบี่คมเล่มหนึ่ง อานุภาพดุดันแข็งกร้าว ไร้สิ่งใดต้านทาน ท่องไปทั่วฟ้าดินไร้ผู้ต่อกร!”
“เมื่อสองล้านปีก่อน ข้าถือกระบี่อ่อนเล่มหนึ่ง พลิกแพลงลึกล้ำสุดหยั่งคาด ละเอียดอ่อนถึงขีดสุด จนบรรลุจุดสูงสุดแห่งกระบี่!”
“เมื่อห้าแสนปีก่อน ข้าถือกระบี่หนักเล่มหนึ่ง กระบี่หนักไร้คม ความชำนาญสูงสุดไม่ต้องประดิษฐ์ กวาดล้างผู้บำเพ็ญกระบี่ทั่วฟ้าดิน!”
“เมื่อห้าหมื่นปีก่อน ข้าบรรลุวิถีกระบี่จนสมบูรณ์ ต้นไม้ใบหญ้า ไผ่หิน ล้วนใช้แทนกระบี่ได้ บัดนี้ข้าบรรลุขอบเขตไร้กระบี่เหนือกว่ามีกระบี่แล้ว!”
วาจาของลู่ยาดุจอสนีสวรรค์คำรามกึกก้อง ระเบิดกัมปนาทไปทั่วมหาโลกจวี้เชวี่ย