เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสวียนเย่กับลิ่วเอ่อร์สองศิษย์พี่น้องก้าวออกไปหนึ่งก้าว ใกล้เพียงคืบไกลสุดขอบฟ้า ก่อนยืนเคียงกันเหนือเก้าชั้นฟ้า
เจี้ยนหนานเทียนฟังคำของลู่ยาแล้วสีหน้าก็มืดครึ้ม “วาจาโอหังนัก คิดจะจับตัวข้าหรือ?”
“หึ!”
“กระบี่แสงเย็น!”
“กระบี่เดียวแสงเย็น กวาดล้างสามพันแคว้น!” เจี้ยนหนานเทียนตวาดเสียงต่ำ พลันเห็นกระบี่ยาวสีเยือกแข็งเล่มหนึ่งแหวกห้วงมิติ ปราณกระบี่เย็นเยียบสำนักยุทธศาสตร์จั้งเหิงทั่วแดนรกร้าง อานุภาพสังหารไร้ผู้ใดเสมอเหมือน!
จักรพรรดิเซียนซากศพ เจ้าแห่งเขตต้องห้าม ผู้เฒ่าผู้ทำลายโลก จักรพรรดิเซียนไร้นาม จักรพรรดิขนนก และเหล่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนรกร้าง สัมผัสได้ถึงจิตกระบี่เย็นยะเยือก กายแห่งมรรคาของทุกตนล้วนสั่นสะท้านเล็กน้อยอย่างมิอาจห้าม
“ปราณกระบี่สังหารรุนแรงยิ่งนัก...”
“แรงกดดัน...สายนี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว...”