เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ยาย่อมสังเกตเห็นว่าเทียนตี้และเสวียนหวงกำลังจับจ้องไปยังหยุนเซียวและโฮ่วถู่ จึงตวาดด้วยความโกรธว่า “เจ้ากล้าหรือ!”
“ในโลกของผู้แข็งแกร่ง ย่อมไม่มีที่นั่งสำหรับผู้อ่อนแอ เจ้าเป็นเพียงผู้ไร้ความสามารถที่เอาแต่เห่าอย่างบ้าคลั่งเท่านั้น!” เทียนตี้และเสวียนหวงวาจากลายเป็นกฎ ไม่สนใจเพลิงโทสะของลู่ยา แล้วปลดปล่อยจังหวะแห่งมรรคาอันน่าสะพรึงออกมาอีกครั้ง คว้าไปยังหยุนเซียวและโฮ่วถู่
“ระฆังโกลาหล!”
“กายเทพมาร จงปรากฏ!”
พลังธรรมขั้นจุดสูงสุดหุนหยวนอู๋จี๋ของลู่ยาปะทุขึ้นทั้งหมด เผยกายเทพมารแห่งความโกลาหลชั้นยอดออกมา จากนั้นจึงอัญเชิญสมบัติล้ำค่าแห่งความโกลาหล ระฆังโกลาหล ออกมาขวางอยู่เบื้องหน้าหยุนเซียวและโฮ่วถู่!
ตูม!
ภายใต้การโจมตีเพียงครั้งเดียว โลหิตจักรพรรดิสาดทั่วนภา กายเทพมารกระเด็นถอยไปนับร้อยล้านลี้ ก่อนจะร่วงหล่นลงสู่หลุมลึกอีกครั้ง