เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตูม! ครืนๆ!
อสนีเทพแห่งความโกลาหลอาละวานทั่วมหาโลกพันภพจักรวาล ลมกังเฟิงแห่งความโกลาหลพัดกรีดหวิว พัดพาหินปลิวขูดกร่อนแม้เหล็กกล้า เพลิงเทพแห่งโกลาหลเผาผลาญสรรพชีวิตทั้งมวลจนสิ้นซาก
ปราณมรณะแห่งหมอกยามสนธยาสายหนึ่งโอบล้อมไว้ทั่วฟ้าดินแห่งมหาโลกจักรวาล
ฟ้าดินดั่งตำหนักมหึมาที่ใกล้จะถล่มลงมา ทั้งปวงใกล้จะสูญสลายเป็นความว่างเปล่า
พื้นแผ่นดินแตกร้าว กลายเป็นหลุมหลอกเหวลึกนับพันนับหมื่น อสนีสวรรค์คำรามกึกก้อง ทำลายล้างสิ่งมีชีวิตทั้งปวงแห่งมหาโลกพันภพจักรวาลจนสิ้น
ห้วงการทำลายล้างกำลังคุกขุนขึ้นทีละหยด
หลัวโหวยืนเด่นอยู่เหนือห้วงว่าง เพลิงมารทั่วทั้งกายพุ่งทะยานสาดฟ้า ปราณมารโอบรอบกาย ดวงตาทั้งคู่จ้องมองการดับสูญของมหาโลกจักรวาลอย่างเงียบนิ่ง ราวกำลังเพลิดเพลินชมภาพที่งามที่สุดในแดนดิน
มหาโลกพันภพหนึ่งแห่งล่มสลาย กฎแห่งการทำลายล้างของหลัวโหวได้รับความรู้แจ้งใหม่ขึ้น จังหวะแห่งมรรคาทำลายล้างกระเพื่อมออกเป็นระลอกๆ