เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความโกลาหล วังจื่อเซียว
หงจวินสวมอาภรณ์ผ้าสีเทา นั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะสมาธิ รอบกายมีจังหวะแห่งมรรคาแผ่กระเพื่อมเป็นระลอก ระดับบำเพ็ญเซียนทองหุนหยวนไร้ขอบเขตขั้นสิบเอ็ด!
บรรยากาศกดดันและจิตสังหารแผ่ปกคลุม กระทั่งบีบคั้นให้จิตใจของหงจวินเกิดการเปลี่ยนแปลง เขาปรารถนาจะทะลวงไปถึงจุดสูงสุดหุนหยวนขั้นสิบ และก้าวสู่ขั้นสิบเอ็ดอย่างเร่งด่วน!
หงจวินผ่อนลมหายใจยาว สีหน้าซับซ้อนอยู่บ้าง “วิกฤตและความรู้สึกกดดัน กลับทำให้อาตมาทะลวงหุนหยวนขั้นสิบได้ล่วงหน้า”
“แต่…ลำดับฐานะของบรรพกาลกลับอยู่เพียงอันดับสี่…”
สีหน้าของเทพมารทั้งสี่ หยางเหมย สือเฉิน โชคชะตา และเหตุและผล ต่างเคร่งขรึมไม่แพ้กัน ในใจอดบ่นไม่ได้ว่า “ผานกู่บัดซบนั่น พวกข้าเกี่ยวข้องอะไรกับบรรพกาลกัน?”
ในยามไคเทียน เทพมารทั้งสี่ หยางเหมย สือเฉิน หมิงอิน และเหตุและผล ถูกผานกู่ประทับตราประทับบรรพกาลด้วยขวานผ่าโลกา บัดนี้ชื่อของพวกเขาล้วนอยู่บนศิลาสวรรค์สีทอง จึงไม่อาจถอนตัวออกไปอยู่นอกเรื่องได้