เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลัวโหวฟังคำพูดของลู่ยา ดวงตาพลันหดขยาย เผยแววตกตะลึงอย่างยิ่ง “อนันต์กำลังจะมาถึงอย่างนั้นหรือ?”
“เจ้ารู้หรือไม่ว่ามหันตภัยไร้ประมาณหมายถึงสิ่งใด!” หลัวโหวย้อนถาม
“สรรพสิ่งพินาศ สรรพสิ่งคืนสู่ความว่างเปล่า ต่อให้เป็นอริยะแห่งวิถีสวรรค์ก็ยากจะหนีพ้นมหันตภัย แม้แต่เซียนทองหุนหยวนไร้ขอบเขตก็ยังยากจะรอดพ้นเคราะห์กรรมนี้!” ลู่ยาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“นับตั้งแต่ผานกู่ไคเทียน บรรพกาลผ่านมหันตภัยมานับไม่ถ้วน ทว่าทั้งหมดก็เป็นเพียงมหันตภัย…” ลู่ยากล่าวเสริม
หลัวโหวมีสีหน้าเคร่งขรึม จมอยู่ในความครุ่นคิด เห็นได้ชัดว่าข่าวมหันตภัยไร้ประมาณกำลังจะมาถึงสร้างแรงกระแทกอย่างรุนแรง
ครู่ต่อมา หลัวโหวจึงถามต่อว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ามหันตภัยไร้ประมาณกำลังจะมาถึง?”
“ความรู้สึก”
“ความรู้สึก?”
“ถูกต้อง ข้าสัมผัสได้ว่าอนันต์กำลังจะมาถึง”