เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั่วทุกแห่งหนในบรรพกาล บ้างเป็นหนองน้ำกว้างใหญ่ บ้างเป็นเปลวเพลิงลุกโชน บ้างถูกลมกังเฟิงแห่งความโกลาหลรุกราน บ้างภูผาธาราและแผ่นดินพังทลาย……
นอกจากเขตตำหนักผานกู่แล้ว แผ่นดินบรรพกาลล้วนแตกสลายจนเกือบพินาศย่อยยับ
ทว่าไม่รู้ด้วยเหตุใด แม้บรรพกาลจะแตกสลายเสียหายอย่างหนัก กลับยังไม่มีเค้าลางว่าจะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
เหนือเก้าชั้นฟ้า
หงจวินและหลัวโหวต่างก็สำแดงพลังเวทมหาศาลแห่งขอบเขตเซียนทองหุนหยวนอู๋จี๋ออกมาจนถึงขีดสุดแล้ว
ปราณแห่งวิถีเซียนและปราณแห่งวิถีมารต่างต้านทานกันอย่างสูสี ไม่มีฝ่ายใดยอมถอยแม้แต่น้อย
ทางตะวันตกของบรรพกาล
ภายในมหาวิหารเสียงอสนี
สามผู้บริสุทธิ์และสองอริยะตะวันตกก็เข้าปะทะกับเทพมารสวรรค์เอ้อจู เทพมารพิภพเสียถู และจอมมารจี้ตูอีกครั้งเช่นกัน ชั่วขณะหนึ่งจึงยากจะตัดสินแพ้ชนะ