กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทะเลตะวันออกกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา สายลมอ่อนพัดผ่านผิวน้ำ คลื่นทะเลซัดสาดเป็นระลอก
ในท้องทะเล ฝูงปลาว่ายสวนกันไปมา กระโดดขึ้นเหนือผิวน้ำ
นกนางนวลกางปีก โผบินอยู่เหนือผืนทะเลสีคราม
มหันตภัยสิ้นสุดลง ปราณมหันตภัยสลายหายไป ฟ้าดินกลับคืนสู่ความแจ่มใสอีกครั้ง ชีวิตชีวาของสามภพบรรพกาลจึงค่อย ๆ ฟื้นคืน
ยิ่งไปกว่านั้น ที่แห่งนี้ยังเป็นเขตแดนของเกาะจินอ๋าว เหล่าผู้บำเพ็ญชั่วร้ายไม่กล้าเข้าใกล้ ทำให้ทุกเผ่าพันธุ์เจริญรุ่งเรือง
เกาะจินอ๋าว
ลู่ยาอุ้มลู่หลิงเอ๋อร์วัยสี่ถึงห้าขวบ พาหยุนเซียวมาเยือน
ณ เขตอาคมของเกาะรอบนอกเกาะจินอ๋าว เมื่อเด็กเทพวารีอัคคีเห็นร่างของลู่ยา ก็รีบก้าวเข้ามาคารวะด้วยความเคารพ “คารวะจักรพรรดิลู่ยา ศิษย์พี่หยุนเซียว และองค์หญิงหลิงเอ๋อร์”