เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จินนาหลัวอุ้มศพของอาซิว เดินอยู่กลางถนนอันคึกคักรุ่งเรือง
ผู้คนรอบข้างชุลมุนวุ่นวาย มองดูเหตุการณ์ด้วยสายตาเย็นชา ไร้เมตตาเห็นแก่ตัว
ร่างของจินนาหลัวโดดเดี่ยวเพียงใด ดวงตาทั้งสองผุดเส้นเลือดแดงรายคะเยน ราวกับไม่อาจได้ยินคำเย็นชาและความเมินเฉยจากฝูงชนข้างกายได้เลยแม้แต่น้อย
จินนาหลัวก็อุ้มศพของอาซิวเดินไปเช่นนั้น จนพ้นประตูเมือง
ทหารเฝ้าเมืองต้องการขวางทาง
ดวงตาของจินนาหลัวท่วมท้นไปด้วยสีเลือด เปล่งเสียงตวาดด้วยความพิโรธ "ไปให้พ้น!"
เสียงตวาดเพียงครั้งเดียว สะเทือนจนทหารเฝ้าเมืองกระเด็นไป
จินนาหลัวอุ้มศพของอาซิวออกจากเมืองไป
"ข้าจะไม่ให้เจ้าตายเพียงเช่นนี้…" น้ำเสียงของจินนาหลัวอ่อนลง สายตาจ้องมองนาง
บนศพของอาซิว ค่อยๆ ปรากฏแสงสว่างขึ้น วิญญาณที่จางเจือยิ่งนักดวงหนึ่งผุดขึ้นมา