เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังออกจากแม่น้ำทรายไหล พวกเขาเดินทางต่อไปอีกหลายเดือน
อาจารย์และศิษย์ทั้งสี่เดินทางมาถึงภูเขาแห่งหนึ่ง ยอดเขาสูงชันเสียดฟ้า มหากระแสยิ่งใหญ่เกรียงไกร
กระเรียนขาวมักมาพำนักบนต้นสนและต้นไซ ส่วนวานรดำก็ห้อยโหนเถาวัลย์อยู่เป็นครั้งคราว แสงตะวันส่องกระทบพงไพรอันปลอดโปร่ง หมอกแดงนับพันสายลอยวนเป็นชั้น ๆ สายลมพัดผ่านหุบเขาอันมืดครึ้ม เมฆาเจ็ดสีหมื่นสายพลิ้วลอยไปมา
ภายในขุนเขา ทะเลเมฆาเลือนลอย ปราณวิญญาณและหมอกเซียนอบอวล เป็นถ้ำสวรรค์แดนมงคลโดยแท้
ในขุนเขามีอารามเต๋าแห่งหนึ่ง ตั้งทอดยาวอยู่ท่ามกลางยอดเขาและทะเลเมฆา
เมื่ออาจารย์และศิษย์ทั้งสี่เดินทางมาถึงหน้าอารามเต๋า พวกเขาก็เห็นคู่คำกลอนคู่หนึ่งจารึกไว้ว่า
“ตำหนักเซียนแห่งความเป็นอมตะ อายุยืนเสมอฟ้าดิน คือจวนของนักพรต”