เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้ามิได้รู้สึกคับข้องใจ!” จูเทียนเผิงลุกขึ้นยืน ดวงตาคลอไปด้วยหยาดน้ำตา
“กว่าจะมาถึงขั้นนี้ได้ไม่ง่ายเลยจริง ๆ!”
ซุนหงอคงหัวเราะกับภาพตรงหน้า มีหรือจะไม่รู้ว่านี่เป็นผลงานการล่อลวงของอาจารย์?
คหบดีเกาแนะนำเจียงหลิวเอ๋อร์กับซุนหงอคงแก่จูเทียนเผิงอีกครั้ง “นี่คือภิกษุผู้ทรงธรรมจากต้าถังแห่งดินแดนบูรพา กำลังจะไปอัญเชิญพระคัมภีร์ยังแดนประจิม”
หลังจากจูเทียนเผิงได้ฟัง สีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความสับสนซับซ้อน
“กว่าจะได้รับการยอมรับจากคหบดีเกาไม่ใช่เรื่องง่าย แต่บัดนี้คนที่รอคอยมาถึงแล้ว การจัดวางของสำนักมนุษย์ ข้าย่อมไม่อาจต่อต้านได้ มิฉะนั้น…”
สีหน้าของจูเทียนเผิงเต็มไปด้วยความลังเล
เขาครุ่นคิดอยู่นาน
จูเทียนเผิงคารวะเจียงหลิวเอ๋อร์ครั้งใหญ่ ก่อนเอ่ยว่า “คารวะอาจารย์!”
คหบดีเการู้สึกสงสัยเล็กน้อย “เขยรัก? นี่คือ?”