เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เดชานุภาพอันข่มเหงของพุทธสำนักกดทับทั่วทั้งบริเวณภูเขาลมดำ แม้เพียงเรื่องเล็กน้อยก็ลงมือสังหารอสูรป่าและผู้บำเพ็ญอยู่เนืองๆ
ผู้บำเพ็ญอิสระนับไม่ถ้วนต่างยอมจำนนต่อเดชานุภาพอันข่มเหงของพุทธสำนัก โกรธแค้นเดือดพล่านในอกหากไม่กล้าเปล่งวาจา
ถ้ำลมดำ
อสูรใหญ่น้อยนับไม่ถ้วนต่างพลิกนอนบาดเจ็บซ้ำสามหนักอยู่บนพื้นดิน ร่ำร้องหรีหรนว่า "พี่ใหญ่ลมดำ โปรดช่วยข้าที พุทธสำนักนั่นมันไร้ยางอายถึงที่สุดแล้ว แทบไม่เหลือโอกาสให้พวกข้าได้มีชีวิตรอดเลย"
ก้อนถ่านดำเห็นบรรดาน้องน้อยอสูรเบื้องล่างนับไม่ถ้วนบาดเจ็บท่วมตัวน่าสยดสยอง เปลวโทสะมหึมาก็พุ่งผุดขึ้นในดวงใจ "ช่างข่มเหงรังแกเหลือขอ!"
"เจ้าทั้งหลายวางใจเถิด ข้าจำต้องทวงถามคำอธิบายจากพุทธสำนักให้ได้!" ก้อนถ่านดำกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ขอบพระคุณพี่ใหญ่ ขอบพระคุณพี่ใหญ่!" บรรดาอสูรใหญ่น้อยทั้งหลายลากสรรพกายอันพ่างแพ้บาดเจ็บจากไป