เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พริบตาเดียว เก้าปีก็ผ่านพ้นไป
พระราชวังต้าหมิง เหนือกำแพงหิมะแดงและกระเบื้องเคลือบ
หาเห็นเป็น หนุ่มน้อยผู้งามสง่าวัยสิบเจ็ดสิบแปดกับหญิงน้อยวัยสิบห้าสิบหก ยืนอยู่ ณ ส่วนสูงของชายคากระเบื้องเคลือบ มองแลไกลออกไปทั่วทั้งนครฉางอัน
หาเห็นเป็น หญิงน้อยสวมชุดกระโปรงปักดิ้นสีสันสดใสหนึ่งชุด เกล้ามวยผมนุ่มสลวยเรียบร้อยงาม ดวงตากลมโตสุกใสยิ่งนัก พระทนต์ขาวนวลดั่งมุก ริมฝีปากแดงสดสวยระยับ เบ้าหน้าโฉมงดงามประณีตวิจิตรที่สุด
เจียงหลิวเอ๋อร์ทุ่มเวลาถึงเก้าปีเต็ม เตรียมภัตตาหารอย่างทะนุถนอมทุกวัน พาซื่อจื่อออกนอกวังไปเที่ยวเล่น รักษาร่างกายอ่อนแอของซื่อจื่อให้หายขาดไปนานแล้ว
ซื่อจื่อได้ล่วงพ้นวัยเยาว์ที่ปลอดโปร่งไร้กังวลและเปี่ยมด้วยความสุขมาทั้งชีวิตเด็ก
บัดนี้อายุสิบห้าสิบหก ช่างเป็นวัยแรกแย้มงามที่สุด เนื้อตัวค่อยๆ เบ่งบานขยายพร้อม ดุจดอกไม้ตูมที่รอวันเบ่งบาน