กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซื่อจื่อยืนตัวแข็งอยู่กับที่ รู้สึกถึงความอบอุ่นชุ่มชื้นแผ่บนแก้ม สีหน้าจึงแดงระเรื่อขึ้นมาเอง ถอยหลังออกไปสองก้าว
แม้ต้าถังจะมีขนบธรรมเนียมเปิดกว้าง แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าจะจูบจุมพิตกันได้ตามอำเภอใจ
ซื่อจื่อจึงโค้งนิ้วเรียกเจียงหลิวเอ๋อร์เช่นกัน บอกใบ่ให้เขาเดินมาหา
ครั้นแล้ว ซื่อจื่อก็กระโดดขึ้น จุมพิตลงบนใบหน้าเจียงหลิวเอ๋อร์ตอบหนึ่งครั้ง กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า "เอาล่ะ นับแต่นี้ไปข้าก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว"
มุมปากเจียงหลิวเอ๋อร์ลอบยิ้มออกมาอย่างเข้าใจ "ถูกต้องแล้ว"
……
ยามเช้า นางกำนัลนำอาหารมาส่ง ก็ยังเป็นน้ำซุปใสจืด ๆ เหมือนเดิม
เจียงหลิวเอ๋อร์เห็นดังนั้นก็อดส่ายหน้าไม่ได้ "นี่มัน...ช่างยากเย็นเกินไปแล้ว"