เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จอมมารป่วนโลกยืนอยู่ด้านข้าง ดวงตาเป็นประกายจับจ้องกระบองวงแหวนทองในมือซุนหงอคง “โอ้โห สมบัติวิเศษชิ้นนี้ไม่ได้ด้อยกว่าดาบผ่าภูเขาที่ท่านปู่แท้ ๆ มอบให้ข้าเลย”
อ๋าวกว่างพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ “แน่นอนอยู่แล้ว นี่คือสมบัติวิเศษที่จักรพรรดิเทพ... ผู้ยิ่งใหญ่แห่งบรรพกาลทิ้งเอาไว้!”
ซุนหงอคงสะบัดกระบองวงแหวนทองออกมา จากนั้นเอียงหูข้างหนึ่งแล้วเก็บกระบองวงแหวนทองเข้าไปในหู
“ขอบคุณราชามังกรเฒ่ามาก”
สองอสูรกับหนึ่งมังกรกลับไปยังวังแก้วผลึก
จอมมารป่วนโลกเห็นว่าซุนหงอคงยังคงสวมชุดนักพรตเรียบง่ายอยู่ จึงหันไปกล่าวกับอ๋าวกว่างอีกครั้งว่า “ราชามังกร มอบศาสตราวุธสมบัติวิเศษให้แล้ว จะขาดเครื่องแต่งกายรบอีกสักชุดได้อย่างไร?”
ซุนหงอคงหัวเราะเบา ๆ พลางยกนิ้วให้จอมมารป่วนโลกในใจ “พี่น้องคนนี้คบหาได้จริง ยามมีเรื่องก็ลุยขึ้นมาจริง ๆ!”