เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วานรหินเบิกตากว้าง จ้องมองจักรพรรดิอสูรหกหูบนตำหนักจักรพรรดิอสูร
ความรู้สึกคุ้นเคยประหนึ่งมีสายเลือดเชื่อมโยงกันพลันเอ่อล้นขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจ
จักรพรรดิอสูรหกหูนั่งอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิอสูร พลางจ้องมองวานรหินอย่างเงียบงันเช่นกัน
แม้ว่าระดับบำเพ็ญของวานรหินจะไม่สูงนัก แต่ดวงตาทั้งคู่กลับเปล่งประกาย ขนสีทองส่องวาว ช่างคล้ายกับตัวเขาในอดีตเหลือเกิน
“เจ้ามาแล้ว” ลิ่วเอ่อร์ค่อย ๆ ลุกขึ้น พลางยิ้มบาง ๆ
“ผู้อาวุโสรู้หรือว่าข้าจะมา?”
“แน่นอน ข้าบรรลุหุนหยวนแล้ว เรื่องใดในใต้หล้าที่ข้าจะไม่รู้เล่า?” ลิ่วเอ่อร์กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
เมื่อได้ยินคำว่าบรรลุหุนหยวน ดวงตาของวานรหินก็เปลี่ยนเป็นร้อนแรงขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ จึงรีบถามว่า “จักรพรรดิอสูร หุนหยวนคือสิ่งใด? ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นหุนหยวนร้ายกาจเพียงใด?”