เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราชสำนักสวรรค์
ตำหนักจักรพรรดิอสูร
ลู่ยานั่งสง่าอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิอสูร ลิ่วเอ่อร์สวมชุดนักพรตเรียบง่าย ยืนสงบอยู่ด้านข้าง
“อาจารย์ ข้าได้ปล่อยข่าวเรื่องไปยังทวีปเป่ยจวีหลูโจวออกไปแล้ว เจ้าวานรหินนั่นก็ไปถึงทวีปชมพูทวีปใต้ บัดนี้กำลังฝึกฝนอยู่ที่ตลาดดวงดาว ความคืบหน้าจะช้าไปสักหน่อยหรือไม่?” ลิ่วเอ่อร์เอ่ยถามอย่างไม่ค่อยเข้าใจ
ลู่ยาฟังลิ่วเอ่อร์ถาม มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะผุดรอยยิ้มบาง “การบำเพ็ญเพียรก็คือการฝึกจิตใจ!”
“ออกทะเลมีราชามังกรทะเลบูรพาคอยคุ้มกัน เดินทางไปถึงเกาะจินอ๋าวก็ให้มันได้เสพปราณวิญญาณแต่กำเนิดอย่างเต็มคราบ นี่นับว่าเป็นการวางรากฐานให้มัน ทว่าการเคี่ยวกรำสภาวะจิตใจยังห่างไกลนัก!”
“ตลาดดวงดาวแห่งทวีปเป่ยจวีหลูโจว รวบรวมผู้บำเพ็ญเพียรหลากหลายรูปแบบ การได้ติดต่อสัมพันธ์กับพวกเขา ย่อมเป็นผลดีต่อการเติบโตของจิตใจมัน!”
“มันจะรู้แจ้งว่าแท้จริงแล้วตนต้องการสิ่งใด มิใช่ถูกพุทธสำนักชักใยจนกลายเป็นพุทธะจอมปลอม!”
เซียวฮั่วฮั่ว ย่อมเป็นคนที่ลู่ยาคัดเลือกขึ้นมาจากใต้หล้าหมื่นพิภพ มีความทรหดและสติปัญญาการรู้แจ้งสูงส่งยิ่ง การให้มาสั่งสอนวิชาการเอาตัวรอดระดับล่างแก่วานรหินจึงเหมาะสมที่สุดแล้ว!
ลิ่วเอ่อร์ยืนอยู่ข้างๆ พยักหน้าคล้ายเข้าใจแจ่มแจ้ง