กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วานรหินหันหลังเดินจากไปแล้ว มิใช่ลิงหินผู้โง่เขลาผิดเดียงสาตัวเดิมอีกต่อไป เขาจะทำตนเป็นผู้ไร้คุณธรรมและความชอบธรรมได้อย่างไร?
“มาแล้วทั้งที ทำไมไม่เข้าไปดูเล่า?” ยามนั้น ทางข้างศาลใหญ่มีเสียงอันเคร่งขรึมดังขึ้น
ประมุขทงเทียนสวมอาภรณ์สีครามชุดหนึ่ง ไม่รู้ว่าออกมาจากหอคัมภีร์ตั้งแต่เมื่อใด
“คารวะท่านเซียน” วานรหินก็ยิ้มพลางก้าวเข้าไป
“ช่วงนี้ท่านไม่ไปตกปลาหรือ?” วานรหินถามพลางยิ้มหัว
“หลายวันมานี้ สำนักสั่งให้ข้าจัดเรียงคัมภีร์ จึงไม่มีเวลาไปตกปลา” ประมุขทงเทียนเอ่ยปดขึ้นมาตามสะดวก
“อ้อ เป็นเช่นนี้นี่เอง ถึงว่า” วานรหินเชื่อว่าเป็นความจริง
“ภารกิจค่อนข้างหนัก วันนี้เจ้ามาพอดี มาช่วยข้าจัดหอคัมภีร์ด้วยกันเถิด”