กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เก้ามณฑล
เบื้องลึกตำหนักหลวงภูเขาหลี
เห็นปราณสังหารสิบเอ็ดสายรวมตัวคำราม พุ่งขึ้นสู่ฟ้า
บรรพชนอูทั้งสิบเอ็ดต่างลืมดวงตาคู่ แผ่นดินสั่นสะเทือน ปราณสังหารปั่นป่วน
“อู!” เสียงคำรามมหึมาอีกครั้ง กึกก้องไปทั่วสามภพ
กายเนื้อหลอมสร้างใหม่ จิตแท้หวนคืน บรรพชนอูตื่นคืนชีพ!
บรรพชนอูทั้งสิบเอ็ดลุกขึ้นยืน แผ่นดินไหวภูเขาสั่นสะเทือน ก้อนหินบนภูเขาสูงกลิ้งร่วงลงมา ร่างกายใหญ่โตสูงเสียดทะเลเมฆ
“พวกข้า...นี่มัน...”
ในดวงตาของบรรพชนอูทั้งสิบเอ็ดเต็มไปด้วยความสงสัย พินิจตนเองไม่หยุด แล้วเงยหน้ามองฟ้าดิน
“ฟ้าดินแห่งนี้อ่อนแอเหลือเกิน...ดูเหมือนไม่ใช่บรรพกาล...”