เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กร๊อบ!
องครักษ์ชุดเกราะที่ยืนขนาบสองข้างท้องพระโรงต่างพุ่งเข้ามาทันที ชักดาบประจำกายออก จับกุมจิงเคอไว้!
“ฝ่าบาท นี่คือกริชที่คนชั่วยิ่งใช้ก่อเหตุร้าย!” องครักษ์พร้อมตายผู้สวมเกราะทมิฬผู้หนึ่ง ถวายกริชที่จิงเคอใช้ตรงหน้าอิ๋งเจิ้ง
อิ๋งเจิ้งมองกริชที่เปล่งแสงทองเป็นระลอก ดวงตาหดเล็ก รับมาถือไว้ ทันใดนั้นปราณอำมหิตก็แผ่ล้อมและพวยพุ่งขึ้น!
อิ๋งเจิ้งเห็นเช่นนี้ มุมปากอดยิ้มเย็นไม่ได้ “เพียงปราณสังหารขั้นหลังฟ้าเท่านั้น กล้าอาละวาดหรือ!”
เพียงเห็นปราณสังหารทั่วกายอิ๋งเจิ้งปั่นป่วน เกาะติดลงบนกริช
เพียงไม่กี่ลมหายใจ แสงทองบนกริชก็มืดลงจนสิ้นเชิง
เมื่อแสงทองสลายไป กริชก็เผยร่างแท้จริง ตัวกริชดำลึกเร้น มีปราณโลหิตอัปมงคลร้ายแรงแผ่ล้อมอยู่เบื้องบน แว่ว ๆ ยังได้ยินเสียงร่ำไห้โหยหวนของสรรพชีวิตเผ่ามนุษย์