เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวังสวี่ยืนนิ่งอยู่ใต้ต้นไม้เก่า บนใบหน้าเผยรอยยิ้มบาง ๆ กล่าวว่า “เจ้ามาแล้ว”
ยามนี้หวังสวี่สวมชุดดำเนื้อผ้าไหมประณีต บนอาภรณ์มีรอยตราลึกลับล้ำลึกสลักอยู่ ราวกับเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
ต่างกับภาพรกรุงรังตอนที่พบกันครั้งก่อนราวฟ้ากับเหว!
“เชิญนั่ง” หวังสวี่เอ่ยขึ้น
อิ๋งเจิ้งคำนับอีกครั้งกล่าวว่า “ขอบคุณอาจารย์!”
จากนั้น อิ๋งเจิ้งก็นั่งลงบนตอไม้
หวังสวี่ก็ค่อย ๆ นั่งลงเช่นกัน
“สำนักของข้ามีชื่อว่าสำนักยุทธศาสตร์จั้งเหิง ข้ามีนามว่ากุ่ยกู่ เจ้าเรียกข้าว่ากุ่ยกู่ได้” หวังสวี่กล่าวช้า ๆ
“อาจารย์หุบเขาผี” อิ๋งเจิ้งกำหมัดคารวะอีกครั้ง
อิ๋งเจิ้งรับรู้ถึงพลังอำนาจรอบกายของอีกฝ่ายอันลึกลับล้ำลึก ระหว่างคำพูดและกิริยาดูราวมีปัญญาอันยิ่งใหญ่ เฉินซือครู่หนึ่งจึงเอ่ยถามว่า “ตอนนี้ข้าตกอยู่ในกรงขัง จะหลุดพ้นได้อย่างไร?”