กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชมพูทวีปตะวันตก
อารามอู่จวง
ใต้ต้นผลโสม
เจิ้นหยวนจื่อและหงอวิ๋น (ชางเจี๋ย) ยืนนิ่งอยู่ ทั้งสองมีดวงตาจับจ้องไปยังเก้ามณฑล มองดูหมิงเหอ
รอบกายเจิ้นหยวนจื่อและหงอวิ๋นแผ่กลิ่นอายจุดสูงสุดขั้นอริยะรองออกมาแผ่วๆ อย่างหนึ่งหนักแน่นลึกซึ้ง อีกอย่างหนึ่งเปี่ยมด้วยปราณอักษร
สายตาของเจิ้นหยวนจื่อทอดไปยังต้นผลโสมอีกครั้ง
ในปีนั้น เพื่อรักษาวิญญาณเศษซากของหงอวิ๋นจึงใช้ต้นกำเนิดแต่กำเนิดของต้นผลโสมจนหมดสิ้น ต้นผลโสมในยามนี้มิใช่รากวิญญาณไม้แต่กำเนิดชั้นสูงสุดอีกต่อไป หากตกเป็นสิ่งหลังกำเนิด
หากจะนับจากต้นตอ ผู้ก่อเรื่องแต่แรกก็คือคุนเผิงกับหมิงเหอนั่นเอง!
หากมิใช่คุนเผิงกับหมิงเหอที่ดักสังหารหงอวิ๋น น้องผู้มีปัญญาของข้าจะดับสูญได้อย่างไร?