เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามนี้อิ่นสี่คล้ายเข้าสู่ภาวะรู้แจ้งฉับพลัน ร่างยืนนิ่งค้างอยู่กับที่!
ภายในทะเลจิตสำนึก ฤดูใบไม้ผลิผ่านพ้น ฤดูใบไม้ร่วงเวียนมา กาลเวลาล่วงเลยไปหลายปีแล้ว
ความเข้าใจในวิถีกระบี่ไท่ชิงของอิ่นสี่ลึกซึ้งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ไม่ทราบว่าผ่านไปนานเพียงใด
ดวงตาทั้งสองของอิ่นสี่ค่อย ๆ กลับมากระจ่างใส สติหวนคืน ครั้นหันกลับมา กลับไม่พบโคเขียวและชายชราแล้ว
เจ้าหน้าที่ประจำด่านที่อยู่ข้างกายเอ่ยเตือนเสียงเบา “ท่านแม่ทัพ ชายชราเพิ่งจากไปเมื่อครู่นี้”
อิ่นสี่รีบทอดสายตาออกไปนอกด่านหานกู่ทันที
เป็นจริงดังว่า เขาเห็นชายชราผมเงินกำลังขี่โคเดินจากไป
แม้ระยะห่างจะใกล้เพียงนี้ แต่อิ่นสี่กลับรู้สึกว่าอีกฝ่ายอยู่ไกลเกินเอื้อม
อิ่นสี่รีบค้อมกายคารวะหลี่เอ่อร์อย่างนอบน้อม “น้อมส่งองค์อริยะออกจากด่าน!”