กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มหาศาลาเกาะจินอ๋าว
ประมุขทงเทียนนั่งนิ่งอยู่บนเบาะสมาธิ รอคอยอย่างสงบ
ลู่ยากับหยุนเซียวเป็นสองคนสุดท้ายที่ก้าวเข้าไปในวังปี้โหยว
ศิษย์นิกายเจี๋ยทั้งหลายต่างจับจ้องสายตาไว้ที่สองคนนั้นตลอดเวลา
สีแดงเรื่อที่เพิ่งจางไปจากใบหน้าหยุนเซียวกลับผุดขึ้นอีกครั้ง ยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
หยุนเซียววิ่งเหยาะ ๆ ไปยังเบาะสมาธิของตน แล้วนั่งลงอย่างเงียบ ๆ
ประมุขทงเทียนนั่งอยู่บนเบาะสมาธิ จ้องมองลู่ยา มุมปากเผยรอยยิ้ม “นั่งลงเถิด”
“ขอบคุณอริยะทงเทียน”
ดวงตาทั้งสองของประมุขทงเทียนเปล่งประกายวาบ เอ่ยถามว่า “เจ้าเป็นผู้บรรลุหุนหยวนเมื่อใด?”
ลู่ยาตอบตามจริง “ยุคสามราชันห้าจักรพรรดิ ข้าบรรลุมรรคาได้ด้วยโชคช่วย”