กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลู่ยาได้ฟังคำถามของประมุขทงเทียน มิได้ปฏิเสธ
ประมุขทงเทียนนั่งสงบอยู่บนเบาะสมาธิ เมื่อเห็นลู่ยามิได้ปฏิเสธ ในใจอดเกิดคลื่นมหึมาหมื่นสาย “นี่…นี่เป็นไปได้อย่างไร? ลู่ยาบรรลุหุนหยวนแล้ว ศิษย์สืบทอดโดยตรงใต้สำนักของเขาก็บรรลุหุนหยวนด้วยหรือ?”
การไล่ตามมรรคานั้นยากเย็นเพียงใด?
ทั้งสองต่างไม่พูดจาอีก โถงใหญ่ตำหนักวังปี้โหยวจมสู่ความเงียบอีกครั้ง
เนิ่นนานต่อมา
ประมุขทงเทียนเอ่ยถาม “วันนี้จักรพรรดิอสูรเสด็จมา เพื่อช่วยนิกายเจี๋ยหรือ?”
ลู่ยาเอ่ยขึ้น “ถูกก็ไม่ทั้งหมด การช่วยนิกายเจี๋ยก็คือช่วยเผ่าปีศาจของข้า!”
“หลังมหันตภัย ข้าลู่ยากลับสู่ราชสำนักสวรรค์ ในมหันตภัยนี้ ย่อมต้องวางแผนแสวงหาวาสนาฟ้าดินให้เผ่าปีศาจบ้าง”