เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในรอยแยกห้วงสุญญตา
เห็นประมุขทงเทียนถือกระบี่ชิงผิงก้าวออกมาทีละก้าว
ประมุขทงเทียนสวมชุดนักพรตสีเขียว ถือกระบี่ชิงผิง สีหน้าหม่นหมอง เดินอยู่เบื้องหน้าด่านถงกวน
ขณะที่เดินนั้น ดวงตาทั้งคู่ของประมุขทงเทียนมองไปยังเหล่าศิษย์ ยามนี้ตัวเป่า สี่มหาเทวี จ้าวกงหมิง และคนอื่นๆ ล้วนล้มฟุบอยู่กับพื้น ร่างกายเปื้อนเลือดทั้งสิ้น เส้นเอ็นและชีพจรขาดวิ่น กลิ่นอายชีวิตอ่อนแรงถึงขีดสุด
สามเซียวก็คุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่ที่อีกด้าน ใบหน้าซีดขาว ผมเผ้ายุ่งเหยิง เลือดซึมออกจากมุมปากให้เห็นรางๆ ชัดว่าได้รับบาดเจ็บสาหัสยิ่ง หากมิใช่วงล้อสุริยันที่คุ้มครองเป็นปราการสุดท้าย เกรงว่าคงขึ้นบัญชีแต่งตั้งเทพไปแล้ว!
สีหน้าของประมุขทงเทียนหมองดำยิ่งนัก มือถือกระบี่ชิงผิง ก้าวเดินทีละก้าว ทุกย่างก้าว บารมีรอบกายก็เพิ่มพูนขึ้นอีกหนึ่งส่วน