กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เบื้องบนนภากาศ สูงเก้าหมื่นลี้
ขณะที่หรานเติงแปลงเป็นลำแสงเคลื่อนบินอยู่นั้น ทันใดก็ได้ยินเสียงแห่งมรรคอันว่างเปล่าดังก้องมาจากแผ่นดินบรรพกาล
เบื้องแรกบำเพ็ญมหามรรคา ทะลวงเก้าช่อง เก้าช่องนั้นเดิมอยู่ที่จุดเวยหลี
เริ่มจากย่งฉวนใต้ฝ่าเท้าพวยพุ่ง ตั้งแต่ย่งฉวนทะยานขึ้นค่อย ๆ ถึงเข่า
ผ่านเข่าขึ้นไปค่อย ๆ ถึงเวยหลี ที่ยอดหวังหนีวานนั้นเวียนหมุนฉับไว
ทะลวงด่านกุญแจทองลงใต้สะพานเชวี่ย ฉงโหลวสิบสองสู่ห้องโถงเบื้องล่าง
หรานเติงได้ยินเสียงแห่งมรรคอันว่างเปล่านั้น ร่างก็อดชะงักมิได้ ในดวงตาทั้งสองวาบประกายหลายครั้ง อดเอ่ยชมมิได้ว่า “วิชาอันลึกล้ำยิ่งนัก...”
หรานเติงหยุดร่างลง จ้องมองลงสู่แผ่นดินบรรพกาล ก็เห็นที่กลางเชิงเขามีตำหนักเรียบง่ายสร้างอยู่หลังหนึ่ง