เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หน้าด่านถงกวน จ้าวกงหมิงกับเซียนเฒ่าหนานจี๋กำลังต่อสู้กันอย่างไม่มีใครเหลื่อมล้ำ
ทันใดนั้น ทั้งสองก็สัมผัสได้ถึงจังหวะแห่งมรรคาที่แผ่กระจายออกมาจากกายหรานเติง จึงต่างหยุดมือพร้อมกัน
เซียนเฒ่าหนานจี๋สัมผัสถึงจังหวะแห่งมรรคาโดยรอบกายหรานเติง ดวงตาทั้งสองอดเผยประกายคมกล้าไม่ได้ “หรานเติง... สมกับเป็นหนึ่งในมหาผู้ยิ่งใหญ่สามพันตนแห่งวังจื่อเซียวในปีนั้น แม้ข้าจะบรรลุมรรคาเป็นกึ่งอริยะแล้ว แต่จังหวะแห่งมรรคาของข้ากลับยังห่างไกลนัก...”
จ้าวกงหมิงสัมผัสถึงพลังธรรมขั้นจุดสูงสุดเซียนทองต้าหลัวและจังหวะแห่งมรรคาอันทรงพลังของหรานเติง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยเผยรอยยิ้มบาง ในดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยเจตนารบ ไร้ความหวาดกลัวโดยสิ้นเชิง:
“ฮ่าฮ่า มาเถิด มาเถิด ศิษย์นิกายเจี๋ยของข้ากลัวการล้อมโจมตีที่ไหนกัน?”