กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หานหรงยืนอยู่บนด่านซื่อสุ่ย เอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ ว่า “ข้าไม่กล้า!”
จี๋ตั้นชะงักไป “อะไรนะ? เขาบอกว่าไม่กล้า?”
“นี่มันไม่เล่นตามครรลองปกติเลย ข้าเชิญเขาออกมาประลองแม่ทัพเอง เขากลับบอกว่าไม่กล้า?”
เบื้องหลังจี๋ตั้น ทหารม้าชั้นยอดสามหมื่นได้ยินคำของหานหรงชัดเจน ถึงกับพากันหัวเราะลั่น
“ฮ่า ๆ แม้แต่ประลองแม่ทัพก็ไม่กล้า?”
“หานหรงกลับบ้านไปกอดลูกเถอะ”
“ใช่ ใจเสาะราวกับหนู”
“ฮ่า ๆ ขำจะตายแล้ว ขี้ขลาด!”
ทหารม้าชั้นยอดสามหมื่นของซีฉี เสียงหัวเราะส่งเล็ดลอดขึ้นมาถึงบนด่านซื่อสุ่ยอย่างชัดเจน
หานหรงฟังเสียงหัวเราะนั้น มุมปากยกยิ้มบาง ๆ ไม่แยแส ปล่อยให้พวกเขาหัวเราะไป