กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเสียงของป๋ออี้เข่ากับจีฟาเงียบลง ทันใดนั้นโถงใหญ่ทั้งหลังก็ตกสู่ความเงียบงัน
เห็นเพียงขุนนางนับไม่ถ้วน ต่างสั่นสะท้านทั้งร่างโดยไม่อาจห้ามได้ ในดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นคลั่งไคล้
นี่คือการจะขึ้นเป็นราชาเชียวนะ ราชาแห่งโจว!
หากท่านโหวได้เป็นราชา พวกเราก็ย่อมเป็นขุนนางผู้ร่วมสถาปนาราชวงศ์มิใช่หรือ?
ขุนนางผู้ร่วมสถาปนาราชวงศ์ เช่นนี้ย่อมต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์!
ขุนนางจำนวนมากกล่าวอย่างคลั่งไคล้ “ขอเชิญท่านโหวขึ้นครองราชย์เป็นราชา ราชาแห่งโจว!”
“ในนามราชาแห่งโจว ปราบซางโจ้ว!”
เสียงของขุนนางทั้งหลายเร้าใจหนักแน่น เปี่ยมด้วยอารมณ์
จีชางนั่งอยู่บนที่นั่งสูง ฟังคำร้องขออันเร้าใจของขุนนางเบื้องล่าง หัวใจที่ชราภาพก็อดสะท้านขึ้นมาอย่างแรงไม่ได้