ตอนที่ 161 ขุนนางบุ๋นบู๊: ขอมหาราชทรงรักษารากฐานต้าซางหมื่นยุค

เฟ่ยจ้งและโหยวหุนได้ยินฝ่าบาทตรัสชม รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งกว้างขึ้น “การแบ่งเบาความทุกข์ร้อนให้ฝ่าบาท เป็นเกียรติของข้า”

แต่ตี้ซินกลับเปลี่ยนคำพูด “ข้าได้ยินมาว่าเก็บได้เงินสองร้อยล้านจูมิใช่หรือ?”

พอตี้ซินเอ่ยขึ้น สีหน้าของเฟ่ยจ้งและโหยวหุนก็ซีดเผือดทันที ในใจทั้งสองมีเพียงความคิดเดียว “ฝ่าบาทจะรู้ได้อย่างไรว่าเก็บได้เงินสองร้อยล้านจู?”

สีหน้าของเฟ่ยจ้งและโหยวหุนซีดเผือด เม็ดเหงื่อใหญ่เท่าถั่วไหลพราก

ตี้ซินเอ่ยช้า ๆ “เงินสองร้อยล้านจูเข้าท้องพระคลัง พวกเจ้าก็ยังเป็นผู้มีความดีความชอบใหญ่หลวงอยู่”

เฟ่ยจ้งและโหยวหุนได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็ผ่อนคลายลงทันที “พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทวางพระทัย เงินสองร้อยล้านจู พวกข้าจะส่งเข้าท้องพระคลังตามจำนวนแน่นอน”