กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในพริบตา ผ่านไปกว่าครึ่งเดือน
บรรดาแม่ทัพประจำด่านต่างๆ ที่ตี้ซินเรียกตัวมา ต่างมาถึงเฉาเกอแล้วทั้งสิ้น
ตี้ซินจัดเลี้ยงรับรองบรรดาแม่ทัพประจำด่านต่างๆ ณ ตำหนักหลงเต๋อ
“พวกข้าเฝ้าอัครมหาเสนาบดีซางหรง รองอัครมหาเสนาบดีปี่กาน มหาอาจารย์เหวิน อ๋องอู่เฉิง”
จางขุย จางกุ้ยฟาง สี่แม่ทัพตระกูลโหม เติ้งจิ่วกง และคนอื่นๆ ต่างเอ่ยคารวะ
ซางหรง ปี่กาน เหวินจ้ง และหวงเฟยหู่ ดำรงตำแหน่งสูงสุดในหมู่ขุนนาง เป็นเสาหลักของต้าซาง การที่บรรดาแม่ทัพคารวะนั้นย่อมสมควร
ซางหรง เหวินจ้ง และอีกสองคนต่างพยักหน้าและสนทนากับผู้คน “พวกเจ้าจากด่านต่างๆ รีบเดินทางมายังเฉาเกอ ระยะทางไกลนัก ลำบากกันแล้ว”
บรรดาแม่ทัพหัวเราะเบาๆ “ไม่ลำบาก ปกป้องต้าซางและปกป้องฝ่าบาทคือหน้าที่ของพวกข้า”