กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นักพรตปราบมังกรกำลังขี่เมฆ เตรียมกลับเขาพระสุเมรุ ทันใดนั้นคล้ายได้ยินผู้ใดเรียกตน จึงหยุดลง
เมื่อเสินกงเป้าเห็นเช่นนั้น ก็รีบวิ่งเข้าไปหา พลางร้องเรียกเสียงดังว่า “สหายเต๋า โปรดหยุดก่อน!”
“สหายเต๋า โปรดหยุดก่อน!”
เจียงหลงหันกลับมา มองผู้ที่กำลังเข้ามา
คนผู้นั้นสวมอาภรณ์นักพรตสีดำ รูปโฉมหล่อเหลา บุคลิกสง่างาม หน้าผากอิ่มเต็ม เพียงมองก็รู้ว่าเป็นผู้มีวาสนาอันยิ่งใหญ่
เจียงหลงเก็บวิชาอิทธิฤทธิ์ ร่อนลงข้างเสินกงเป้า แล้วเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย “สหายเต๋า เจ้าเรียกข้าหรือ?”
เสินกงเป้าผ่อนลมหายใจ พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “อาตมาเสินกงเป้า สหายเต๋า อาตมาอยากถามว่าเขาพระสุเมรุไปทางใด?”
“หืม? เขาพระสุเมรุ? เจ้าถามทางไปเขาพระสุเมรุด้วยเหตุใด?”