ตอนที่ 119 เสวียนเย่ยอดฝีมือเร้นกาย ช่วยเหยาจี

ยามเช้าอันสดใส แสงตะวันงดงาม นอนอยู่ริมลำธาร ตากแดดอุ่น ๆ ไม่ดีหรือไงกัน?

หลับได้หวานอยู่แท้ ๆ กลับถูกเสียงพรหมจากดินแดนตะวันตกปลุกให้ตื่น โกรธจนแทบระเบิด!

เสวียนเย่สวมชุดนักพรตเรียบง่ายสีดำอมฟ้า เดินออกจากป่าไผ่ด้วยตาง่วงปรือ หาวหนึ่งที "อุตส่าห์ให้หน้า ยังไม่รู้จักเอาอีกหรือ?"

หยางเทียนโย่วยังอยากแสดงตนเป็นบุรุษผู้มีมารยาทสง่างามต่อหน้าเหยาจีต่อไป จึงโค้งคำนับเสวียนเย่พลางกล่าวว่า "ข้าไม่ทราบว่าท่านผู้อาวุโสวิเวกอยู่ที่นี่ รบกวนท่านผู้อาวุโส ขออภัยเป็นอย่างยิ่ง..."

เสวียนเย่เห็นหัวโล้นดินแดนตะวันตกตรงหน้ายังพูดจาอืดยาด พล่ามไม่หยุด ความหงุดหงิดที่ถูกปลุกให้ตื่นก็พุ่งขึ้นมาทันที "แม่งเอ๊ย! ไสหัวไปให้พ้นซะ!"