ตอนที่ 117 สนทนาเบา ๆ ในตำหนักผิงซิน เหยาจีกำเนิด

ประตูตำหนักผิงซินค่อย ๆ เปิดออก โฮ่วถู่เดินออกมา

วันนี้โฮ่วถู่สวมชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีเหลืองอ่อน เรียบง่ายและเรียบเฉย

เข็มขัดกว้างหนึ่งฝ่ามือรัดเอวบางไว้จนน่าจับ พร้อมเรือนร่างสูงเพรียว ท่วงท่างดงาม

ต่างหูห้อยลูกปัดระยิบระยับ ผมมวยแบบเมฆไหล เครื่องประดับเรียบหรู ใบหน้างดงามไร้ที่ติ ใบหน้าเล็กประณีต ดวงตางดงามทั้งสองเป็นประกายราวน้ำในฤดูใบไม้ร่วง

“จักรพรรดิลู่ยา เชิญ!” โฮ่วถู่มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า น้ำเสียงเบาใส เอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ

แดนยมโลกทั้งมวลคือสถานปฏิบัติธรรมของโฮ่วถู่

ภายในแดนยมโลก โฮ่วถู่เป็นอริยะแห่งมหามรรคา (อริยะผู้อยู่ใต้การดูแลของมหามรรคา มิใช่ขอบเขตมหามรรคา) เหนือกว่าหกอริยะบรรพกาลมาก เมื่อลู่ยาเพิ่งมาถึงแดนยมโลก โฮ่วถู่ก็รู้แล้ว!