กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หยุนเซียว ฉยงเซียว และปี้เซียวทั้งสาม นั่งบนเบาะสมาธิ ฟังอาจารย์แสดงมหามรรคาอย่างสงบ เอ่ยถึงลู่ยาหลายครั้ง ในยามนี้ในส่วนลึกของใจก็อดไม่ได้ที่จะมีภาพของลู่ยาผุดขึ้นมา
ณ ชายฝั่งทะเลบูรพา ลูกไฟก้อนหนึ่งตกลงสู่ทะเลตะวันออก ปีกอีกาทองหักหมดสิ้น เสื้อคลุมยาวสีดำทองที่สวมอยู่ขาดวิ่น ภาพดูน่าสังเวช…
ใครจะคิดว่า องค์รัชทายาทอีกาทองที่ตกอับถึงเพียงนั้นในตอนนั้น วันนี้กลับทำให้อาจารย์ชื่นชมได้ถึงเพียงนี้?
ในความทรงจำของสามเซียว แม้อาจารย์จะรักใคร่ศิษย์ แต่ก็เข้มงวดต่อศิษย์อย่างยิ่ง ปกติยิ่งไม่เคยชมใคร…
แต่คำชื่นชมที่อาจารย์มีต่อลู่ยากลับไม่เคยเหนียวเหนอวยิ่ง