ตอนที่ 99 บรรลุมรรคาในความโกลาหล จักรพรรดิอสูรลู่ยา

ห้วงดาราแห่งความโกลาหลอันไร้สิ้นสุดคงอยู่ชั่วนิรันดร์

ลมกังเฟิงแห่งความโกลาหลและเพลิงแท้แห่งความโกลาหลพัดกระหน่ำ

กระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่าและพายุหุนตุ้นแห่งความโกลาหลก็เป็นเช่นเดียวกัน

แม้แต่จุดสูงสุดเซียนทองต้าหลัวที่ไร้สมบัติวิเศษคุ้มกายเข้ามาในความโกลาหลนี้ก็ล้วนอันตรายอย่างยิ่ง หากถูกลมกังเฟิงแห่งความโกลาหลพัวพันเข้าชั่วพริบตาก็จะกลายเป็นผุยผง

แสงรุ้งสีทองสายหนึ่งฉีกความโกลาหล ลู่ยาใช้วิชาอีกาทองแปลงสายรุ้งออกจากบรรพกาล ท่องไปในความโกลาหลอย่างไร้จุดหมาย

ความโกลาหลใหญ่โตเพียงใด? กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

หกอริยะบรรพกาลเป็นอริยะแห่งวิถีสวรรค์ เรื่องใหญ่ในบรรพกาลไม่อาจหลบหนี ล้วนหนีไม่พ้นการหยั่งรู้ของอริยะ