กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อสนีเทพจื่อเซียวฟาดกระหน่ำลงบนร่างชางเจี๋ยไม่ขาดสาย สายฟ้าสีม่วงแห่งการทำลายล้างกลืนกินและห่อหุ้มชางเจี๋ยไว้
กลิ่นอายอริยะรองของชางเจี๋ยเริ่มเสื่อมลงอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งซ่อนหายไป...
สามบรรพชนมนุษย์และชาวมนุษย์นับไม่ถ้วนเมื่อเห็นภาพนี้ต่างเกิดความเศร้าโศกในใจโดยไม่รู้ตัว “เผ่ามนุษย์ของข้ามีความผิดใดกันแน่? ถึงทำให้วิถีสวรรค์ยอมลงทุนเช่นนี้ หลั่งอสนีเทพจื่อเซียวหลายร้อยสายลงมาลงทัณฑ์?”
“วิถีสวรรค์ยุติธรรมสูงสุดจริงหรือ?”
เผ่ามนุษย์ตั้งแต่เกิดมาก็เผชิญภัยพิบัตินับไม่ถ้วน ระหกระเหินอยู่ระหว่างเผ่าใหญ่ทั้งหลายในบรรพกาล ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบาก
และบัดนี้ เผ่ามนุษย์กว่าจะให้กำเนิดผู้แข็งแกร่งที่แตะพันธนาการอริยะรองได้สักคน ก็จะต้องตายภายใต้วิถีสวรรค์อีกหรือ?
“วิถีสวรรค์ไม่ยุติธรรมเลย!”