กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลิ่วเอ่อร์ได้ยินว่าเผ่าเจียงสุ่ยมีมหาปราชญ์ถือกำเนิด จึงมุ่งหน้าไปยังเผ่าเจียงสุ่ย
ริมฝั่งแม่น้ำเจียงสุ่ย
เด็กคนหนึ่งนั่งเงียบ ๆ อยู่ริมฝั่ง มองผู้ใหญ่จับปลาในแม่น้ำเจียงสุ่ย แววตาเปล่งประกาย ราวกับกำลังครุ่นคิดด้วยตนเอง
ลิ่วเอ่อร์เห็นเด็กคนนั้นแต่ไกล ก็มองออกว่าเขาต่างจากเด็กทั่วไป ปัญญาแตกฉานแต่เยาว์วัย รู้ได้ตั้งแต่กำเนิด
ลิ่วเอ่อร์ยิ้มมุมปากเบา ๆ แล้วแปลงกายเป็นชายชราแสร้งทำเป็นใกล้สิ้นใจ เดินผ่านริมฝั่งแม่น้ำเจียงสุ่ย
เป็นดังคาด เมื่อเด็กเห็นชายชราเดินผ่านก็รีบเข้าไปประคองท่านไว้ เห็นใบหน้าชราเหลืองซีดและดูใกล้สิ้นใจ เด็กจึงรีบควักปลาแห้งหนึ่งตัวออกจากอก
“ท่านปู่ ท่านกินอะไรเสียก่อนเถิด” เด็กน้อยรู้จักมารยาทและเคารพผู้สูงวัย