ตอนที่ 67 ลู่ยาถึงเป่ยหมิง รบคุนเผิง

เป่ยหมิงคือสถานปฏิบัติธรรมของคุนเผิง

ภายในวังปรมาจารย์อสูร คุนเผิงกำลังนั่งสมาธิบนเบาะสมาธิอยู่ดี ๆ ก็ลืมตาทั้งสองข้างขึ้นมา สีหน้าเผยความหมองมัว “ลู่ยามาที่เป่ยหมิงเพื่อสิ่งใด...”

ชั่วขณะถัดมา คุนเผิงกางปีกทะยานขึ้นสูง ในพริบตาก็มาถึงเหนือเวิ้งว่างทะเลเป่ยหมิง

คุนเผิงมองลู่ยาที่สวมเสื้อคลุมยาวสีดำทอง ส่งเสียงต่ำว่า “ไม่ทราบว่าองค์รัชทายาทเสด็จถึงเป่ยหมิงด้วยเรื่องใด?”

ลู่ยามองสีหน้าหมองมัวของคุนเผิง มุมปากยิ้มเบา ๆ ก็ไม่รู้สึกว่าอะไร คุนเผิงเกิดมาก็มีสีหน้าหมองมัวเช่นนี้แต่โดยกำเนิด

มุมปากลู่ยาเผยรอยยิ้มบางเบา “อาจารย์ปีศาจคุนเผิง ไม่ได้พบกันนานแล้ว ตั้งแต่จำจากกันที่ราชสำนักสวรรค์ ก็ราวหมื่นปีแล้วกระมัง”