กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชายขอบเทือกเขาแสนมหึมา ป่าดงและหนองบึง ช่างเงียบสงัด
เมื่อครู่ นักพรตยุงถูกเพลิงกรรมไร้ขอบเขตของบรรพชนหมิงเหอเผาไหม้จนสิ้นซากจริง ๆ
ใต้เพลิงกรรมไร้ขอบเขตไม่มีสิ่งใดมีชีวิตอยู่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น หมิงเหอยังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับพันธนาการอริยะรอง นักพรตยุงกระจอก ๆ จะมีชีวิตรอดจากมือหมิงเหอได้หรือ?
ตอนนี้ ลู่ยากลับตะโกนข้ามอากาศบอกให้มันอย่าซ่อนตัวอีกงั้นหรือ?
ลู่ยายืนอยู่บนโขดหิน กวาดสายตามองทั่วทั้งป่าดงและหนองบึง จิตสำนึกเทพของกึ่งอริยะตัดซากสองค้นไปทั่วป่าดงหนองบึง แต่กลับไม่พบสิ่งใดเลย
แม้แต่หมิงเหอก็ยังคิดว่านักพรตยุงตายไปแล้ว ลู่ยาจะไปพบสิ่งอื่นได้อย่างไร
แต่ทว่า ลู่ยากลับรู้ว่า ภายหลังในมหาสงครามสถาปนาเทพ นักพรตยุงจะ ‘เจิดจ้ารุ่งโรจน์!’