ตอนที่ 33 เสียงระฆังฮึกเหิม ขุนศึกผงาด ช่วงชิงเส้นทางรอด

ในใจลู่ยาอดถอนใจไม่ได้ ด้วยมีเขาอยู่ เผ่าปีศาจจึงมิได้เข่นฆ่าเผ่ามนุษย์

แต่บัดนี้เผ่ามนุษย์กลับต้องเผชิญความโหดร้ายถูกเผ่ามังกรสี่สมุทรเข่นฆ่าและข่มขืน ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะกระแสการณ์

ไป๋เจ๋อเอ่ยเสียงหนักอีกครั้ง “ในช่วงหลายพันปีมานี้ เผ่าปีศาจทั้งหมดซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขาแสนภูผา มิได้แย่งชิงความเป็นใหญ่กับเผ่าวารีแห่งสี่สมุทร ดังนั้นความทะเยอทะยานของเผ่าวารีแห่งสี่สมุทรจึงงอกงามอย่างรวดเร็ว และเมื่อพันปีก่อน พวกมันได้รวมสี่สมุทรเป็นหนึ่งเดียว”

“และบัดนี้ พวกมันยังทอดสายตามายังแผ่นดินบรรพกาล หมายช่วงชิงวาสนาฟ้าดินภายในบรรพกาล”

มุมปากลู่ยาอดเผยรอยยิ้มเบา ๆ ไม่ได้ “ฟ้าจะให้ผู้ใดดับสูญ ย่อมทำให้ผู้นั้นคลุ้มคลั่งก่อน ยุคของสี่สมุทรผ่านพ้นไปแล้ว กลับยังกล้าอหังการเช่นนี้ ไม่รู้จักสำรวม”

ไป๋เจ๋อพยักหน้าแล้วกล่าวต่อ “เผ่ามนุษย์เคยไปขอความช่วยเหลือจากราชสำนักสวรรค์ แต่ราชสำนักสวรรค์ดูเหมือนจะมิได้สนใจเผ่ามนุษย์”