เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลู่ยาฟังไป๋เจ๋อรายงาน ก็อดหลับตาเฉินซือไม่ได้
ไป๋เจ๋อคือกุนซือปราชญ์แห่งยุทธศาสตร์ เมื่อเห็นลู่ยาหลับตาเฉินซือ ประกอบกับก่อนหน้านี้ที่องค์ชายสังหารทหารมังกรหลายหมื่นนายในคราวเดียวที่ชายฝั่งทะเลใต้
ตอนนี้ในใจไป๋เจ๋อก็เดาออกทันทีหนึ่งสองส่วน
“องค์ชายคิดจะปราบสี่สมุทรให้อยู่ในกำมืออย่างเบ็ดเสร็จหรือ?” ไป๋เจ๋อถามเบาๆ
พอเอ่ยถึงการส่งทหารไปสี่สมุทร เทพอสูรทั้งสี่และราชาอสูรจำนวนมากเบื้องล่างต่างมีประกายพุ่งออกจากดวงตา “โอ้ๆ ดีจริง! พวกปลาไหลโคลนแห่งสี่สมุทรพวกนั้นช่างไม่รู้จักบุญคุณเอาเสียเลย กล้าดียังไงมากบฏ!”
ลู่ยาค่อยๆ ลืมตาขึ้น “มีความคิดเช่นนั้น แต่โอกาสยังไม่มาถึง!”
“เผ่าวารีแห่งสี่สมุทรเคยเป็นจ้าวแห่งหลงฮั่น แม้ผ่านมหันตภัยมาแล้วบาดเจ็บล้มตายหนัก แต่ก็พักฟื้นมาหลายหมื่นปี อูฐที่ตายแล้วยังใหญ่กว่าม้า!”